Kuş Dili

Baba zili çaldı. Çocuklar annelerinden öğrendikleri şekilde sordular kapıyı açmadan.

- Kim o?

- Kilimci.

Babanın sesini tanıyıp kapıyı açtılar hemen. Baba, annenin hep kızdığı rutin uğramalarından birini yapmıştı yine. Yine üşenip ayakkabılarını çıkarmadan eve girecek, evde biraz oyalanacak, yeni temizlenmiş yerleri kirletecek ve ailesini görmek için alışkanlık haline geldiği için bir türlü vazgeçemediği, annenin ise bunu kontrol olarak anladığı kısa uğramalar.

Bu yüzdendir ki baba akşam mesai bitiminde eve geldiğinde çocuklar sorardı.

- Baba tam mı geldin yarım mı?

- Tam geldim, daha gitmeyeceğim bu gece.

Sevinirdi çocuklar. Ancak Duygu'nun akşamları babanın gelişi yaklaştığında içine bir sıkıntı gelir otururdu nedenini anlayamadığı. Yıllar sonra anladı kavga edeceklerdi çünkü sebepli sebepsiz yere. Aynı sıkıntı haftalık banyolarını yaptığında da gelirdi nedensiz şekilde.

Çok küçükken anne ve baba çocukları birlikte yıkarlardı. Üç çocuğu. Babaya düşen çocuk sevinirdi. Baba acıtmazdı yıkarken çocukları narin yıkardı. Anne daha sıkı, çitilerdi adeta.

Bir pazar sabah kahvaltısı yapmışlardı hep birlikte.

Günce sordu.

- Baba kuş dili biliyor musun?

- Bilmez olur muyum. Begen sigisizi çogok segevigiyogorugum.

- Hayır baba o celi olur.

dedi Duygu.

- Nasıl?

- Becen sicisici çocok seceviciyocorucum.

- Bal gibi de g’li de olur, F’li de neyi koyarsak öyle olur bence

dedi baba

- Nasıl yani?

- Befen sifisizi çofok sefefifiyoforufum…

***

Eminönü Aksaray Şehremini. Kalabalık daha da büyümüştü. Sloganlar atılıyor ara sıra da kurt gibi uluyorlardı. Türkeş'in afişleri pankartları her yerde... Türbanlı kızlar. Ülkücülerin tüm taraftarları her nasılsa okul çıkışında savuşmuş Duygu kaçamamış, ülkücü grubun liderlerinden birkaç kişi Duygu’nun çıkmasına izin vermemişlerdi.

Kız

- Ben katılmayacağım sizinle aynı görüşte değilim ne işim var.

dese de daha on dört yaşındaki kızın tüm itirazlarına rağmen siyah paltolu elinde zincir cildi çiçek bozuğu ince uzun genç

- Hayır bizimle geleceksin

demiş yanındaki irili ufaklı gençler de etrafını sarmış türbanlı kızlar da buna destek vermişti.

Kapana kısılan kız mecburen istemediği bir topluluğun istemediği bir nümayişine zorla götürülüyordu.

Tekel fabrikasında öldürülen beş işçinin cenazesi vardı o gün.

Bir ara düşündü. 'Ne olacak şimdi evden de merak ederler kaçta biter ki bu olay nereye gidiyoruz.'

Okuldan toplulukla çıkıp Cevizli tren istasyonuna geldiler. Bilet almadan trene bindiler topluca slogan atıyorlar ya Allah Bismillah Allahü Ekber diyorlardı.

'Ne kadar da sloganları yavan hep aynı şeyleri söylüyorlar' diye düşünürken bir ara trenin arkasında kızın tam önünde bir hareketlenme oldu . Kız baktı ne oluyor diye

Otuz taşlarında bir beyin üzerine çullanmıştı gruptan yedi sekiz kişi.

- Ne oldu, ne yaptı size neden dövdünüz tek başına oturan birini.

- Politika (o zamanın demokrat gazetelerinden biri) gazetesi okuyordu komünistler Moskova'ya...

Göz göze geldi dövülen adamla  Duydu. Ağzı burnu kanıyordu ve dimdik oturuyordu koltuğunda.

'Eh dedi işte gelin birkaç kişi araya ve kesilin bakalım sırtlan, sonrası da bu işte. Dilediği gazeteyi okuyamaz mı kimse pes...'

Vapur, otobüs Geldiler Şehremini'ye.  Kortej büyümüştü kaldırımlarda korteji seyreden ve katılmayan halk da vardı.

Burasını hiç görmedim diye düşündü Duygu zaten karşıya geçmedim hiç yani tek başına. Ailece Gültepe'ye anneanneye, dördüncü Levent'te teyzemlere gittik ama.

Bacakları ağrıyordu.

'Ne işim var burada bu kendimi ait hissetmediğim toplulukta hani nerede bizim okuldaki ülkücüler nerede bu ne saçma bir iş onlar yok ben varım.' 'Pes.' dedi kendi kendine.

Kortejin dışında güvenlik alan türbanlı ve pardösülü kız

- Tekbir

dedi Duygu'ya.

- Bilmiyorum ben tekbir filan.

- Öğren o zaman.

- Öğrenmeyeceğim ne işime yarar.

Elini kaldırdı kız.

- Sakın davranma.

dedi Duygu.

Saatler geçiyordu çok yorulmuş açılmıştı sandviç dağıttılar bir ara

Almadı.

- Yemiyorum ben sizin verdiğiniz hiçbir şeyi...

Yanındaki güvenlik alan türbanlı kız

- Senin sesin fazla çıkıyor tekbir dedi

- Bilmiyorum ben tekbir mekbir

Tekbir dedi

Bilmiyorum söylemeyeceğim işte.

Diklendi kız suratı değişti ve kızın yüzüne sert bir darbe vurmak için davrandı yine.

Tuttu kolunu Duygu kızın.

Dimdik baktı kızın gözlerinin içine ve

- Senin yüzünü hiç unutmayacağım.

dedi.

Pardösülü zincirli kortejin sorumlusu olduğu anlaşılan genç geldi yanlarına geldi

- Bırak uğraşma

Ezan okundu sloganlar eşliğinde cenaze namazı kılındı akşam oluyordu.

Halk kortejin dışında bekliyor onları izliyordu bir ara bir adam yaklaştı Duygu şaşırdı.

- Aa baba nasıl buldun beni?

- Okuldan öğrendim sen gelmeyince oraya gittim söylediler. Çantanı ver kızım yorulmuşşundur.  Çantasını aldı kızın.  Ben seni çıkartmak istedim izin vermediler bekliyorum bitince kenarda olacağım birlikte döneriz olur mu?

- Tamam baba.

Kortejden çıkardı.

- Kızım dedi daha erken almak istedim izin vermediler tüm yürüyüş boyunca kaldırımda  hep seninle aynı hizada durdum.

- Baba baba ben gitmek istemedim ama her yerden önümü kestiler. Baba baba benim ne işim vardı zorla götürdüler baba zorl….

- Üzülme eve gidelim annen güzel yemekler yapmıştır hem.

- Bir tane kız bana vurmak istedi tuttum elini ve dedim ki senin yüzünü hiç unutmayacağım..

Boş ver kızım değmez.

Vapurun üst kattaki açık kısmına oturdular Duygu'nun en çok sevdiği. Vapura binerken aldıkları simitlerden denizde uçuşan martlara simit verdiler, çay içtiler, sohbet ettiler etrafı seyrettiler…