Müteferriç Mündemiçlik

Yâni,
efkârını unutmasaydı,
oturduğu tahta sandalyenin tahtasının yaş halkalarında,
hayattaki varlığından haberimiz olamayacaktı.

Rakıyı ikinci dublede,
mezeleri ilk istasyonda terk etti.
Gelişinde dâvet edilmiş miydi?
Bilmiyorum ama,
gidişi,
kendine fısıldayan müteferriç âbidesiydi.

Akşam,
gecenin koynuna girerken,
çınarlı istasyon gişesine varmıştır kuvvetle muhtemel.
Sözünü söylemedi,
alıp da gitmedi ama.
Masada oturanlardan hiç biri,
"nereye ulan?" demedi,
"güle güle öyleyse" lavını içlerine akıtarak kadehlerini kaldırıp,
hesabı istediler garsondan.

29.11.2025. Selimiye-Harem.